ដាល់កោង

Dar Khorl (Hook)

កណ្ដាប់ដៃទំពក់ គឺជាការវាយប្រហារដ៏មានឥទ្ធិពល ដែលវាយចេញពីចំហៀង សំដៅទៅលើថ្គាម ថ្ងាស ឬដងខ្លួន។ នៅក្នុងគុនខ្មែរ កណ្ដាប់ដៃទំពក់ ត្រូវបានគេប្រើជាញឹកញាប់ក្នុងចម្ងាយជិត ដើម្បីត្រៀមវាយកែង ឬជាការវាយបក នៅពេលដែលគូប្រកួតធ្វើចលនាចូលមក។

ជំហាន

ពីក្បាច់ប្រយុទ្ធរបស់អ្នក ចាប់ផ្តើមបង្វិលត្រគាកខាងមុខ និងដងខ្លួន ខណៈពេលដែលរក្សាដៃកោងប្រហែល ៩០ ដឺក្រេ។
វាយកណ្ដាប់ដៃជាធ្នូផ្ដេក ដោយរក្សាកែងដៃឲ្យស្មើស្មា និងក្ដាប់ដៃបញ្ឈរ ឬផ្កាប់បាតដៃចុះក្រោម។
បង្វិលខ្លួនដោយប្រើជើងទម្រដើម្បីបង្កើតកម្លាំងបង្វិល ធ្វើឱ្យរាងកាយទាំងមូលក្លាយជាផ្នែកមួយនៃការវាយប្រហារ។
វាយឲ្យផុតគោលដៅបន្តិច រួចត្រឡប់មកកាន់ក្បាច់ការពារវិញភ្លាមៗ។

ចំណុចសំខាន់

កំភួនដៃត្រូវរក្សាជាមុំ ៩០ ដឺក្រេថេរ — កម្លាំងកើតចេញពីការបង្វិលដងខ្លួន មិនមែនមកពីការលាតដៃនោះទេ។
រក្សាកែងដៃឱ្យនៅកម្ពស់ស្មើនឹងកណ្ដាប់ដៃ ដើម្បីធានាថាការវាយប្រហារភ្ជាប់បានត្រឹមត្រូវ។
ដៃម្ខាងទៀតដែលមិនវាយ ត្រូវដាក់ជាប់នឹងចង្កា ដើម្បីការពារ។

កំហុសទូទៅ

ការបក់ដៃថយក្រោយមុននឹងវាយចេញ គឺជាសញ្ញាប្រាប់ពីការវាយរបស់ខ្លួនយ៉ាងច្បាស់។
ការទម្លាក់កែងដៃឲ្យទាបជាងកណ្ដាប់ដៃ ធ្វើឲ្យកណ្ដាប់ដៃទំពក់ក្លាយជាការវាយប្រហាររង្វង់មូលដែលគ្មានប្រសិទ្ធភាព។
បង្វិលខ្លួនហួសកម្រិតបណ្ដាលឲ្យបាត់បង់លំនឹង ដែលងាយនឹងរងការវាយបក។