ជើងខ្ពស់

Keng Chiang (High Kick)

ការទាត់ក្បាល គឺជាការទាត់បង្វិលដែលសំដៅជាពិសេសទៅលើក្បាល និងកញ្ចឹងក។ វាជាបច្ចេកទេសមួយដែលទទួលបានពិន្ទុខ្ពស់បំផុតនៅក្នុងគុនខ្មែរ ហើយអាចបញ្ចប់ការប្រកួតភ្លាមៗដោយការទាត់ចំគោលដៅ។ វាទាមទារភាពបត់បែន និងការហ្វឹកហាត់យ៉ាងខ្លាំង។

ជំហាន

រៀបចំការទាត់ដោយប្រើបច្ចេកទេសមុនមួយ ដូចជា ម៉ាត់ចំៗ ទាត់ក្រោម ឬ បញ្ឆោត ដើម្បីបន្ថយការការពាររបស់គូប្រកួត។
អនុវត្តបច្ចេកទេសទាត់ជើងមូល ប៉ុន្តែតម្រង់កំភួនជើងទៅកាន់ប្រាសាទ ថ្គាម ឬករបស់គូប្រកួត។
រុញត្រគាកឱ្យពេញទំហឹង ហើយទាត់ឱ្យធ្លាយគោលដៅ កុំគ្រាន់តែទាត់ប៉ះ។
ងើបខ្លួនឲ្យលឿន — ប្រសិនបើទាត់ខុសគោលដៅ អ្នកអាចនឹងបាត់បង់លំនឹង និងងាយរងការវាយបក។

ចំណុចសំខាន់

ការទាត់កម្ពស់ខ្ពស់មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតនៅពេលដែលបិទបាំងដោយការរៀបចំផ្សេងៗ។ ការទាត់ដោយគ្មានការបិទបាំងគឺងាយស្រួលទាយដឹង។
ការហ្វឹកហាត់បត់បែនគឺចាំបាច់ណាស់ — ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចលើកជើងដល់ក្បាលបានស្រួលក្នុងការហ្វឹកហាត់ទេ កុំព្យាយាមធ្វើវាក្នុងការប្រកួត។
ការទាត់ត្រូវតែលឿនល្មមដើម្បីឲ្យដល់គោលដៅមុនពេលគូប្រកួតអាចលើកដៃការពារ។ ល្បឿនឈ្នះកម្លាំងសម្រាប់ការទាត់ខ្ពស់។

កំហុសទូទៅ

ការបង្ហាញសញ្ញាថាអ្នកនឹងទាត់ ដោយសម្លឹងមើលក្បាល ឬលើកជើងលឿនពេក មុននឹងធ្វើការទាត់ពេញលេញ។
ការមិនបង្វិលត្រគាក ធ្វើឱ្យការទាត់នោះប្រើតែកម្លាំងជើងប៉ុណ្ណោះ គ្មានកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីផ្ដួលគូប្រកួតឡើយ។
ការទាត់ជើងខ្ពស់នៅពេលដែលនៅឆ្ងាយពេក បណ្ដាលឱ្យជើងប៉ះចំគោលដៅជំនួសឱ្យកំភួនជើង។