ដង
Dong (Kick Catch)
កម្រិតពិបាក: មធ្យមការការពារ
ការចាប់ទាត់របស់គូប្រកួត គឺជាបច្ចេកទេសការពារជាមូលដ្ឋាននៅក្នុងគុនខ្មែរ ដែលបង្វែរសកម្មភាពការពារទៅជាឱកាសវាយលុក។ តាមរយៈការចាប់ និងគ្រប់គ្រងជើងរបស់គូប្រកួត អ្នកអាចធ្វើការវាយបក ប្រើបច្ចេកទេសបោសជើង ឬធ្វើឱ្យគូប្រកួតបាត់លំនឹង។
ជំហាន
- នៅពេលដែលគូប្រកួតទាត់ជើងមូល សូមបោះជំហានទៅម្ខាងបន្តិច ហើយទប់ការទាត់នោះដោយដៃខាងមុខ។
- រុំដៃជុំវិញជើងគូប្រកួត ដោយចាប់កំភួនជើង ឬកជើងជាប់នឹងដងខ្លួន។
- វាយតបវិញភ្លាមៗដោយកណ្ដាប់ដៃត្រង់ កែង ឬទាត់កៀសជើងទម្ររបស់គូប្រកួត។
- លែងជើងហើយដកថយ ឬបន្តគ្រប់គ្រងដើម្បីវាយបន្ថែម។
ចំណុចសំខាន់
- ការចាប់ទាត់ទាមទារពេលវេលា — អ្នកត្រូវតែមើលឃើញការទាត់តាំងពីដំបូង ហើយរៀបចំខ្លួនដើម្បីទប់ទល់នឹងវាដោយសុវត្ថិភាព។
- នៅពេលដែលចាប់ជើងបានហើយ ត្រូវវាយភ្លាមៗ។ ការចាប់ជើងដោយមិនវាយ គឺអនុញ្ញាតឱ្យគូប្រកួតអាចស្ដារខ្លួនឡើងវិញ ឬលោតវាយបាន។
- បោះជំហានទៅម្ខាងនៅពេលចាប់ ដើម្បីកាត់បន្ថយការប៉ះទង្គិចនៃការទាត់ និងបង្កើនមុំរបស់អ្នកសម្រាប់ការវាយបក។
កំហុសទូទៅ
- ការចាប់ជើង អាចធ្វើឲ្យអ្នកបាត់បង់លំនឹង និងងាយរងការវាយបកដោយការបញ្ឆោត។
- ការចាប់ជើងគូប្រកួតទុកយូរពេកដោយមិនវាយបក នឹងផ្ដល់ឱកាសឱ្យគូប្រកួតកែតម្រូវខ្លួន និងវាយបកមកវិញបាន។
- ការទប់ទល់នឹងការទាត់មិនបានល្អ គឺការទទួលរងនូវកម្លាំងទាត់ពេញៗ មុនពេលអាចចាប់ជើងគូប្រកួតបាន។
គោលដៅ
- ឱកាសវាយបក៖ ការទាត់បោស, កែង, កណ្ដាប់ដៃ ទៅលើគូប្រកួតដែលជាប់អន្ទាក់។
មាតិកាពាក់ព័ន្ធ
ធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពចុងក្រោយ: August 2026